کتاب بازیگری

به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا): «کتاب بازیگری» نوشته جان ابوت، با ترجمه‌ای از اردشیر مهرآبادی، از سوی نشر نخستین منتشر و در دسترس علاقه‌مندان به هنرهای نمایشی قرار گرفت.

جان ابوت، بازیگر و مدیر مدرسه هنرهای آموزشی لندن، در پیشگفتار خود، مطالب ارائه شده در این کتاب را روش تدریس خود در مدرسه «هنرهای آموزشی لندن» عنوان کرده که ابتدا جزوه‌ای ساده برای راهنمایی هنرجویان در بیان روش تدریس بازیگری بوده است. پس از آنکه این جزوه بسیار مورد توجه فعالان این عرصه قرار گرفت، تصمیم به انتشار آن در قالب کتاب گرفته شد. نویسنده هدف اصلی این کتاب را تشرح چگونگی تقویت و حمایت مقاصد هنرمندانه یک بازیگر و افزایش اعتماد به نفس او عنوان می‌کند که در آن به توصیف راه‌های مختلف برای تجزیه و تحلیل متن، ساخت یک شخصیت و توسعه روابط بین‌ شخصیت‌ها می‌پردازد و شامل طیف وسیعی از تمرین تکنیک‌ها و بداهه‌سازی برای تحریک تخیل بازیگر است. به‌طور کلی این کتاب دوره‌ای فشرده از تکنیک‌های ضروری برای یک بازیگر را شامل می‌شود که در آن به مجموعه‌ای از تجربه‌های عملی برای دانستن و استفاده کردن از تکنیک‌های بازیگری اشاره شده است.

این کتاب راه‌های مختلفی را برای تجزیه و تحلیل متن و ساخت یک شخصیت با توجه به رهیافت‌ها و آموزه‌های کنستانتین استانیسلاوسکی، بازیگر و کارگردان شهیر روسی و مبدع «بازیگری سیستم» و سنفورد مایزنر، مدرس تئاتر آمریکایی، در کنار تکنیک‌های جدیدی که نویسنده، آنها را طی سال‌ها آموزش داده است، ارائه می‌شود. مطالب ارائه شده در «کتاب بازیگری»، طیف گسترده‌ای از تکنیک‌های تمرینی، بداهه سازی و مجموعه‌ای از تمرین‌های عملی خلاقانه برای تحریک تخیل و ایجاد اعتماد به نفس در بازیگری را در بر می‌گیرد. «کتاب بازیگری» در 12 فصل طیف گسترده‌ای از تکنیک‌های تمرینی، بداهه سازی و مجموعه‌ای از تمرین‌های عملی خلاقانه برای تحریک تخیل و ایجاد اعتماد به نفس در بازیگری را ارائه می‌دهد که عناوین آن شامل «داستان سرایی اعتماد» (اعتمادسازی)، «مشاهدات»، «متن»، «پژوهش»، «ایجاد یک شخصیت»، «بحث‌های گروهی»، «کاوش متن»، «تمرین یک صحنه»، «بداهه سازی تمرین‌های نمایش»، «آموزش مایزنر» و «کاربرد تکنیک مایزنر» است.

این نویسنده در بخشی از پیشگفتار این کتاب با عنوان «تکنیک‌ها» نوشته است: «در این کتاب درباره تکنیک‌های تحلیلی و هنری صحبت خواهم کرد و توضیح خواهم داد که چگونه آنها متقابلا سودمند هستند. بازیگران هنرمند هستند و مانند تمام هنرمندان، آنها نیز از به هم پیوستن درک فنی  و جریان آزاد و غریزی  و خلاق لجام گسیخته، پیشه خود را به وجود می‌آورند… بهترین توصیه من برای کسانی که از این کتاب استفاده می‌کنند آن است که سعی کنید همه چیز را تمرین کنید و ببینید که چه اتفاقی خواهد افتاد. من یک بار به یک بازیگر با تجربه پیشنهاد کردم که شخصیت او را در صندلی داغ قرار دهیم. به این شکل که بازیگر بدون آماده‌سازی باید به پرسش‌های پشت سر هم درباره خودش پاسخ دهد. در ابتدا با بی میلی به سوالات من پاسخ داد و آن را بیس مورد و پیش پا افتاده و ابتدایی و مانند تمرین‌های «مدرسه درام» می‌دانست، اما پس از مدتی راغب‌تر شد و من می‌توانستم ببینم که چگونه شخصیتش «به زندگی وارد می‌شود»…